In 2010 waren er ontzettend veel geruchten rondom de opvolger van de PlayStation Portable en zo gingen er allerlei vage en vooral slechte foto´s rond op het web wat later niet de echte handheld bleek te zijn, maar de devkit ervan. Het was in ieder geval wel duidelijk dat er rondom het nieuwe project genoeg buzz was, zoals dit weleens wordt genoemd. Niet gek, want zo gaat dit altijd bij producten die achter de schermen in ontwikkeling zijn bij grote merken.
Toen had ik zelf zoiets van: ik zie het allemaal wel, want eigenlijk zit ik niet te wachten op een nieuwe handheld. De reden hiervoor was dat ik nooit fan ben geweest van een handheld. De Gameboy was tof en ook vaak op gespeeld, maar vond het scherm te klein en zat liever thuis voor de TV. Het had toen geen toegevoegde waarde en dat veranderde ook niet met de PlayStation Portable. De games waren aardig, maar spraken mij net niet genoeg aan om de handheld te kopen. En opnieuw speelde het mee dat ik liever games speel op mijn PlayStation 3 met een dikke HD TV. Daarbij kwam dat ik het geld dat ik niet in de PlayStation Portable stak goed kon gebruiken voor games voor de PlayStation 3. Ook was het zo dat ik het maar verrot vond om te spelen op de handheld. De PlayStation Portable had immers maar één analoge stick in plaats van twee en dat voelde gewoon niet goed aan. Kortom tot nu toe heb ik dus ook geen handheld gehad.
Iets meer dan een jaar geleden kwam daar het verlossende woord van Sony en kondigde het de PSP2 aan, maar dat was niet de naam. Nee, het had de naam NGP gekregen wat staat voor: Next Generation Platform. Zelf ging ik er wel vanuit dat de handheld later de naam PlayStation Portable 2 zou krijgen, omdat dit marketingtechnisch het slimste is vanwege de naamsbekendheid van de voorganger. De specs waren bij de aankondiging niet bekend, maar Sony zei dat de handheld op grafisch vlak in de buurt zou komen van wat de PlayStation 3 kan produceren. Veelbelovend, maar eerst zien en dan geloven dacht ik bij mezelf. De maanden daarna kwam er langzaamaan wat meer informatie naar buiten en toen was het juni wat maar één ding betekende: de E3. Een uitstekende mogelijkheid voor Sony om de handheld onder de aandacht te brengen en de echte naam aan te kondigen, want NGP was natuurlijk de werknaam. De persconferentie was daar in een mooie, fraaie en oude arena en ja hoor daar was de PlayStation Vita.
De subtitel staat voor leven in het Latijns. Deze naam was echter al gelekt, zoals het vaker bij Sony gaat lekt er al informatie vooraf. Geen verrassing dus, maar toen de prijs aan bod kwam was ik wel even positief verrast! Voor het 3G model 300 euro en voor het Wi-Fi only model maar 250 euro. Ik had naar aanleiding van de mogelijkheden en de specs die Sony naar buiten had gebracht een veel hogere prijs verwacht. Het viel dus best wel mee op het eerste gezicht, maar als non-handheld speler was ik nog niet echt overtuigd. Na de persconferentie was er de gelegenheid om de handheld uit te proberen, hiervoor moest je weer een aparte perskaart hebben en die hadden we niet. Ach, het was geen grote ramp, want we hadden de dag erna, wat de eerste dag van de E3 was, volledig ingepland voor Sony. Zo hadden we genoeg hands-on tijd met de Vita en al de games die speelbaar waren. Lennard en ik gingen richting de aparte persruimte van Sony.
De ruimte was mooi opgezet met de Vita als pronkstuk wat vanzelfsprekend was. Ik was inmiddels zeer benieuwd en liep richting de stands waar de handheld speelbaar was. Ik zag Blazbleu: Continuum Shift 2 Extend en dacht: ‘laat ik deze eens proberen’. Ben niet zo heel bekend met deze fighter, maar omdat het een game is uit dat genre kon ik zo mooi die analoge sticks eens proberen. Ik was namelijk zeer benieuwd of dit anders was dan bij de PlayStation Portable. Ik pakte de handheld op en mijn mond viel open: wat licht! Dit had ik echt totaal niet verwacht en het voelde gelijk goed en ook vertrouwd om in je handen vast te houden. Het speelde ook ontiegelijk soepel en alles klopte qua buttonlayout. De PlayStation Portable was niets vergeleken bij dit was mijn gedachte toen. En dat terwijl ik amper een game had gespeeld. Ik ging Blazbleu: Continuum Shift 2 Extend maar eens verder spelen nadat ik minuten lang het spelen afwisselde met het bewonderen van het apparaat. En nogmaals merkte ik hoe vlot het speelde met de analoge sticks en vierpuntstoets. Daarnaast waren de grafische prestaties van de handheld echt verbluffend.
Het OLED scherm leek net een mini HD TV met een prachtige resolutie. Personages zagen er ongelofelijk scherp uit en op de achtergrond zag je de omgeving bewegen. Ik was werkelijk weggeblazen en na het spelen van deze game wist ik het al gelijk: ik MOET dit ding hebben. Vervolgens speelde ik: Virtua Tennis 4, WipEout 2048 en keek ik over de schouder mee naar Uncharted: Golden Abyss. Ik was letterlijk flabbergasted op dat moment. Tevens zag ik via Reality Figthters de augmented reality features in actie en hoewel dit momenteel nog een gimmick lijkt te zijn zit er zeker potentieel in. De anderhalf uur dat we bij Sony waren heeft mijn mening over Sony´s nieuwe handheld met 180 graden doen draaien. Het is naar mijn mening ook echt een product dat bij de eerste kennismaking een hele sterke indruk kan achter laten op veel mensen. Allereerst is het fraaie design opvallend en stel dat iemand langs een Vita loopt, waarop Uncharted: Golden Abyss draait, dan zal degene zijn hoofd richting het scherm draaien. Het is simpelweg eyecandy.
Sony heeft de handheld erg goed neergezet op de E3 door middel van bekende series te presenteren alsook nieuwe. In de maanden erna kwamen daar nog een aantal titels bij, zoals de eigen Escape Plan die onthuld werd op de GamesCom. Toch was de hype die ik zelf zou verwachten bij zo´n product wat op mij erg veel indruk heeft gemaakt niet heel erg aanwezig. Het was allemaal wat mager en toen was daar de lancering in Japan. Er waren rijen bij winkels en het leek een geslaagde lancering te zijn. De eerste cijfers kwamen naar buiten. De PlayStation Vita was 321,407 keer over de toonbank gegaan terwijl er 700.000 units beschikbaar waren. Teleurstellend zou je denken, want niet eens de helft van de voorraad was verkocht. Echter als je terug kijkt naar de lancering van de PlayStation Portable in 2004 werden er toen 200.000 exemplaren verkocht. De opvolger daarvan verkoopt dus veel beter bij de lancering terwijl die in vergelijking flink duurder is.
De PlayStation Portable werd daar bij launch voor 19,800 Yen verkocht en de PlayStation Vita voor 24,980 (Wi-Fi model). Betere verkoopcijfers bij de lancering en dat te bedenken dat 2011 nou niet bepaald een geweldig economisch jaar was voor Japan. Noem de Tsunami, Fukushima en de wereldwijde kredietcrisis. Na de lancering zijn de cijfers nog erg aan het zakken en dat is best zorgelijk, maar aan de andere kant vrij logisch. De handheld werd vlak voor feestdagen gelanceerd en op dat moment hebben veel mensen hun eindejaarsbonus of iets in die richting gekregen. Kortom men heeft in die periode wat meer om uit te geven. Een andere reden voor de lagere cijfers kan door het gebrek van systemsellers zijn, want hoewel Everybody´s Golf 6 veel publiek aanspreekt in Japan is het verreweg geen Final Fantasy of Monster Hunter. Beide Monster Hunters die op de PlayStation Portable verschenen gingen beide met gemak over de één miljoen heen om maar wat te zeggen.
Dit soort games gaan de verkoopcijfers dus flink omhoog halen verwacht ik. Hetzelfde geldt voor Europa al denk ik dat de launch line-up die wij hier krijgen meer bij het publiek aansluit, zoals met een Uncharted: Golden Abyss. Om even verder te gaan op de vergelijking tussen de oude en de nieuwe handheld: de PlayStation Portable werd in maart 2005 bij de Noord-Amerikaanse lancering een half miljoen keer verkocht. De prijs voor de handheld lag toen op dezelfde hoogte als de PlayStation Vita (Wi-Fi model) en hetzelfde geldt voor Europa. De prijzen zijn dus gelijk en je krijgt daarmee een handheld die naar mijn mening veel meer potentieel heeft. Echter ben je met alleen de handheld nog lang niet klaar om van de complete ervaring te kunnen genieten.
Zo moet je vanzelfsprekend games kopen om te kunnen genieten van de features, maar ook een memorycard, want voor sommige games heb je deze nodig om je savegames op te slaan. Dit zorgt voor bijkomende kosten die er weer voor zorgen dat veel consumenten gaan afwachten. Stel je koopt de Wi-Fi versie van de Vita met een 16 Gigabyte memorycard en een paar games wat vrij normaal is. Dan zit je al snel over de 350 euro en dat is gewoon fors. Zeker in de tijd dat je bijna elke dag in het nieuws hoort dat we in een crisis zitten. En wat ik ook raar en onbegrijpelijk vind is dat de 32 Gigabyte versie van de memorycard niet richting Europa komt. Waar slaat dit op? Als je naar de verkoopcijfers kijkt qua PlayStation dan is Europa de grootste markt. Het is gewoonweg een aparte tactiek die ik niet begrijp. Door de jaren heen zijn we al redelijk vaak gepasseerd en we zijn ook vaak als laatste aan de beurt en dan dit weer. Vaag.
Niet handig, maar gelukkig is importeren niet verboden en dus haal ik mijn 32 Gigabyte wel uit het land van Obama. Andere accessoires die je bij de Vita kunt aanschaffen zijn qua prijs ook wat aan de hoge kant, zoals een mobiele lader voor 50 euro. Of de Travel Kit voor 25 euro. Als je het allemaal bij elkaar optelt dus echt geen instapmodel dat je zo even koopt. En zeker als je voor het 3G model gaat met maandelijkse kosten. Het 3G model vind ik zelf behoorlijk nutteloos als je over een smartphone beschikt. Waarom? Omdat je jouw telefoon als een Wi-Fi hotspot kan instellen en zo ook gebruik kan maken van het 3G netwerk van jouw vaste provider. En online gamen gaat naar mijn verwachting niet echt werken via 3G. Zit je in de trein en ben je net een potje (noem maar wat) Call of Duty aan het spelen en daar gaat je verbinding op het momenteel dat je in een tunnel bent. Het is niet stabiel genoeg daarvoor.
Je ziet hier op de site overigens ook het beeld terug dat het allemaal net iets te duur is en de afwachtende houding regeert. Zo wijst de poll uit dat het allemaal erg gemixt is en ook wanneer wij vroegen of je de Vita ging kopen was het antwoord van de meerderheid dat men hem later gaat kopen. Echter heeft de Vita zoals ik eerder aangaf meer pluspunten dan minpunten. Zo heb je het design wat vele malen beter is dan zijn voorganger, een fijne buttonlayout en natuurlijk niet te vergeten; de twee analoge sticks. Dit geeft al veel meer mogelijkheden voor games die nog gaan verschijnen. Daarbij komen ook nog eens de functionaliteiten van de front en back touch, waar als ontwikkelaars creatief genoeg zijn, ontzettende toffe dingen mee gedaan kunnen worden. Voorbeelden daarvan zijn er al, zoals Escape Plan wat een zeer eigenzinnig stijltje heeft en de features van de Vita op een geinige manier naar voren brengt.
Qua games lijkt het in de eerste periode van de handheld helemaal goed te zitten, want we krijgen bij de lancering al meer dan twintig titels en daarna komt er ook nog heel veel moois aan. Denk aan een Resistance: Burning Skies, maar series zoals, Assassin’s Creed, Killzone, BioShock, FIFA, LittleBigPlanet, Call of Duty en Mortal Kombat zullen ook richting Sony’s handheld komen. Dat laatste rijtje titels is wat de Vita nodig zal hebben, want die spreken een breed publiek aan. Ik kijk echter nog niet uit naar die games, maar juist naar degene die op 22 februari beschikbaar zullen zijn. Ik ben ontzettend benieuwd naar WipEout 2048 (al lang gespeeld en erg goed), Uncharted: Golden Abyss en Huste Kings. En games die juist opvallen door de originaliteit met een Escape Plan of een Gravity Rush als voorbeeld. En dan zijn er nog de typsiche Japanse games, zoals Shinobido 2: Revenge of Zen en Sumioni: Demon Arts. (Zie hieronder de laatstegenoemde een fraai uitziende game)
Ik kijk niet alleen naar de games uit vanwege de games zelf, maar ook de mogelijkheden op het gebied van gameplay. Daar ben ik eigenlijk nog het meest benieuwd naar. Momenteel probeer ik zo min mogelijk beelden te zien van de prachtige Vita en haar games, want het wachten wordt alleen maar lastiger. Ik ben helemaal hyped en zelf denk ik dat het goed gaat komen met de handheld. Sony moet de handheld blijven ondersteunen met mooie titels en ontwikkelaars moeten constant zoeken naar nieuwe manieren om de gave features die er zijn het beste te gebruiken. Dit is iets waar we nu nog niets over kunnen zeggen. Waar ik wel wat over kan zeggen is dat ik 22 februari vrij heb en dat ik als een dolle de PlayStation Vita ga ophalen. Eenmaal thuis zet ik epische muziek op en dan volgt de unboxing, waar de mooi glazende handheld mij toe lacht en zegt: pak mij op en raak mij aan.
In deze column ben ik dus een beetje nagegaan hoe het wellicht komt dat er geen hype is en de voornaamste reden is denk ik toch dat het komt door het financiële plaatje. Bij de aankondiging was de prijs van de handheld tussen de 250-300 euro, maar door de aparte memorycards die je moet hebben om bepaalde games te kunnen spelen is de prijs alleen maar opgelopen. Plus dat andere accessoires ook niet heel gunstig zijn geprijsd. Hoewel Sony’s marketingcampagne op stoom komt is het de afwachtende houding die overheerst. Toch verwacht ik dat de lancering in Europa en Noord-Amerika een succes zal zijn. Aan de handheld ligt het naar mijn mening niet, want dat is een powerhouse die ondersteund wordt door een hele uitgebreide en diverse line-up.