We schrijven het jaar 1938 als vrachtpiloot William Augustus Grey, kortweg Will genoemd, een vlucht maakt die dwars door de Bermuda Driehoek gaat. Uiteraard gaat er van alles mis en komen Will en zijn kleine bemanning terecht in een storm. Als snel zien ze een UFO voorbij vliegen en zijn ze per ongeluk in een parallel universum beland. Het kleine vliegtuigje stort neer en Will heeft zojuist Void betreden, een compleet andere wereld. Void wordt bestuurd door The Watchers, een buitenaards ras dat de mensheid, The Survivors, onderdrukt. Will, zijn bemanning en de plaatselijke bevolking gaan de strijd aan met The Watchers en ondertussen probeert Will ook nog eens terug naar huis te keren.
Hoewel Will uit 1938 komt is daar helemaal niets van terug te zien zodra hij Void betreed, enkel zijn ietwat ouderwetse kleding doen ons nog denken aan die tijd. Voor de rest zijn het: ruimteschepen, jetpacks, lasers, aliens en heel veel knallen. In het begin speelt Dark Void zich enkel op de grond af en dien je, met behulp van een coversysteem, telkens op een bepaalde plaats te komen. Uiteraard proberen de The Watchers je tegen te houden en moet je ze uitschakelen. Al snel merkt Will dat zijn gewone kogeltjes niets uithalen tegen de krachtige aliens. Daarom moet de speler de wapens van zijn tegenstanders gebruiken, dit zijn veelal lasergeweren. Schieten is niet de enige manier om een tegenstander uit te schakelen, zo kun je een flinke klap uitdelen met je wapen. Wat een wereld moet dat zijn voor die vent…
De werkelijke kracht van Dark Void volgt iets later in de game als één van je inheemse vrienden je een prototype jetpack aanbiedt. Met behulp van een korte tutorial word je bekend gemaakt met de werking van het opmerkelijke vliegmachientje. Al snel zoef je door de lucht en als er vervolgens nog twee kanonnen op worden gemonteerd gaat de ‘fun’ pas echt beginnen. Dark Void laat jou als speler ook vrij veel bepalen, zo heb je de mogelijkheid om vrij te vliegen. Uiteraard zitten er hier en daar wel enkele beperkingen, maar over het algemeen heeft de speler vrije keus om te gaan en staan waar hij of zij wilt. De vrijheid van het vliegen is dus zeker één van de speerpunten van Dark Void, de ander is zeker de manier waarop je aan het navigeren bent in de wereld. Om dit nog eens extra interessant te maken heeft de ontwikkelaar een slim trucje gebruikt, een verticaal trucje.
Een bekende action/adventure titel die dit eerder deed is Uncharted 2: Among Thieves in de multiplayer. In plaats van constant horizontaal bezig te zijn, werd daar de verticale functie aan toegevoegd. Dit is iets wat Dark Void ook heel goed heeft toegepast en veelvuldig gebruik van maakt. Zo zagen wij een level waarin je met Will een rotswand moest beklimmen, de camera verplaatste zich naar onderen en de speler krijgt een heel ander beeld. Je klimt ineens verticaal naar boven terwijl vijanden op je aan het schieten zijn. Ook precies andersom zagen we het terug, zo zie je Will een pad aflopen om vervolgens voor een gigantisch ravijn te staan. Vervolgens dien je al schietend en klauterend helemaal naar beneden te komen terwijl de camera vanaf boven de actie nauwlettende in de gaten houd.
Het is een simpel trucje welke ontzettend effectief is, tijdens het vliegen is dit minder aanwezig vanwege het feit dat je alle kanten op kan. Dat neemt niet weg dat het vliegen er ontzettend tof uitziet, je ziet Will werkelijke alle kanten op gaan en het ziet er vloeiend uit. Daarnaast heb je ook nog eens de gevechten in de lucht en de mogelijkheid om voertuigen van de tegenstander in je voordeel te gebruiken door ze te jatten. Om er eentje te bemachtigen dien je wel eerst een alien een kopje kleiner te maken die in het voertuig vertoeft. We kregen de indruk dat Dark Void de vrijheid van het vliegen heel serieus neemt. Er is veel aandacht aan besteed en het ziet er natuurlijk uit als Will met zijn beentjes zwaait, omdat hij ineens een scherpe bocht naar links maakt. We vragen ons echter af of Dark Void de balans tussen navigatie en vechten weet te vinden.
Grafisch behoort Dark Void zeker niet tot de mooiste aanstormende games. Het ziet er echter niet onaardig uit en weet op sommige momenten meer dan te overtuigen. Vooral het vliegen is waar Dark Void het van moet hebben. Een ondergaande zon, een relaxt vliegende Will en het bergachtig landschap. Als Will echter gaat landen en zich klaarmaakt voor een gevecht op de grond zijn we wat minder enthousiast. De omgevingen ogen ietwat saai en de variatie in vijanden was nauwelijks te bekennen, alsof we telkens weer die Alien uit de film tegen het lijf liepen. Over het algemeen doet Dark Void wat het moet doen en fans van een frisse adventure titel alvast uitkijken naar Dark Void. Auditief gezien lijkt de game ons ook wel in orde, toffe sound effects en nerveuze deuntjes bepalen de toon en doen de sfeer en Will als personage tot hun recht komen.
Dark Void verschijnt halverwege januari en kunnen we beschouwen als een game waar we best wel vertrouwen in kunnen hebben. Het heeft hier en daar nog wat ruwe kantjes, maar we zijn ervan overtuigd dat het geheel voor een vermakelijke ervaring kan zorgen. Uiteraard lees je binnenkort in onze recensie wat we van Dark Void vinden als we hem volledig hebben doorgespeeld. Will en zijn jetpack weten ons in elk geval al te boeien en daarnaast zijn we ook best wel benieuwd of hij gaat ontsnappen aan The Watchers. Pers slot van rekening zijn er ook nog mensen in dat universum die bevrijd moeten worden, hoe gaat Will dat aanpakken? Voor antwoorden zullen we nog even moeten wachten, maar voor de adventure liefhebbers onder ons: houd deze even in de gaten. Lees binnenkort onze bevindingen op PSFocus.