We strekken ons rechterhand uit, het oranje licht van het zware mechanisme dat als een soort futuristische handschoen om de handpalm geklemd zit gloeit even op en voor onze ogen begint het gebouw zich te herstellen. Het was niet meer dan een indrukwekkende ruïne, slechts een glimp van het groteske, trotse bouwwerk dat er ooit stond, maar door onze ingreep grijpt het gebouw terug naar de glorie van het verleden. Brokstukken stapelen zich weer op elkaar, steunbogen plooien opnieuw in hun oude vorm en ondersteunen het kolossale dak, dat razendsnel geconstrueerd wordt door middel van her en der verspreid liggende dakpannen. Dan houdt het wonderbaarlijke tafereel op. Het verleden is hersteld en één geworden met het heden. Alvorens het gebouw te betreden, kijken we naar het mechanisme aan onze rechterhand en glimlachen. Wij zijn heer en meester over de tijd.
Tijd is het voornaamste gameplay element van Singularity, een binnenkort te verschijnen First Person Shooter met enkele onmiskenbare BioShock trekjes, afkomstig van Wolfenstein ontwikkelaar Raven Software. De game belooft de speler de macht te geven over de tijd door hem een speciale, metalen handschoen voor te schotelen. Een mechanisme met de toepasselijke naam ‘Time Manipulation Device’ (TMD). De TMD zal de speler kunnen gebruiken om de tijd terug te spoelen, vooruit te spoelen of zelfs helemaal te doen stilstaan en dit moet aanzet geven tot een strategisch weldoordachte aanpak van vijanden en omgevingspuzzels. Een brug die aan diggelen ligt? Geen probleem, spoel de tijd terug en je loopt erover. Een vijand die je wat problemen geeft? Wat loop je nou te klagen, spoel de tijd even vooruit en je stoere tegenstander vergaat voor je ogen tot een hoopje stof. Wie heeft een superpak nodig als je een TMD hebt?
Maar goed, we kunnen ons voorstellen dat we een beetje te snel gaan. Singularity is namelijk niet meteen de meest gehypete titel op de markt en het is niet meer dan logisch dat de titel tot dusver onder veel gamers hun radar is doorgevlogen – al is het maar omdat Raven Software’s vorige project, Wolfenstein, niet meteen hoge ogen wist te gooien. In Singularity trekt de speler het militaire uniform aan van Nate Renko, een piloot die de opdracht krijgt om koers te zetten naar Katorga-12, een afgelegen eiland waar de laatste tijd een vreemde hoeveelheid straling werd opgemerkt. Natuurlijk gaat niet alles van een leien dakje. Renko komt in de problemen en wordt gedwongen een noodlanding te maken op het eiland. Hier blijkt al snel dat de Russen hebben liggen knoeien met een onstabiel goedje, E99, in een poging het één en ander te veranderen in de tijdlijn. Geïsoleerd in een vijandelijke omgeving, heeft Renko geen andere keuze dan op onderzoek uit te gaan.
Gelukkig krijg je als speler de beschikking over een hoop schietijzers, waaronder klassiek moordmateriaal als shotguns en machinegeweren, maar ook enkele speciale gevallen. Zo zagen we een pistool in actie, waarbij de speler de net afgeschoten kogel zelf kon besturen. Erg handig als de vijand zich blijft verschuilen achter een muurtje, in de hoop dat jij zo dom bent om als een tank de hoek om te walsen. Natuurlijk krijgt Renko ook al snel de beschikking over de TMD, waardoor je over een heleboel mogelijkheden beschikt om de vijand een kopje kleiner te maken. De TMD lijkt in eerste instantie misschien op een science fiction versie van het zand des tijds uit de gelijknamige Prince of Persia, maar het ding heeft heel wat meer in zijn mars. Zo kan je met de TMD objecten uit de omgeving naar je toetrekken en vervolgens naar de vijand katapulteren. Wat telekinese met tijdmanipulatie te maken heeft weten we niet, maar het komt de variatie zeker ten goede.
We hebben het woord vijand al enkele keren laten vallen, maar nog niet rechtstreeks vernoemd welke tegenstanders je voor je loop krijgt geworpen. Wel, dit zouden er een heleboel zijn. Op een eiland waar serieus met de tijd werd geknoeid, kan er namelijk van alles gebeuren. Ben je op het ene moment rustig Russische soldaten aan het afknallen in de tijd van de Koude Oorlog, dan kan het zijn dat je enkele seconden later oog in oog staat met een bataljon nazi’s. En dan hebben we het nog niet over de mutanten: wezens die gecreëerd werden door het buitensporig geknoei met de tijd en de speler meermaals de stuipen op het lijf zouden jagen. De omgevingen waarin dit geweld zal plaatsvinden beloven eveneens de nodige variatie te bevatten. Want, als je heen en weer reist in de tijd, is het moeilijk te geloven dat alles exact hetzelfde blijft. Raven Software belooft hier handig op in te pikken door de speler enkele puzzels voor te schotelen, maar veel hebben we hier nog niet van gezien.
We vernoemden BioShock al eerder en we moeten hier even op terugkomen. Want wat we tot nu toe mochten aanschouwen van Singularity, had wel erg veel weg van wat 2K Boston ons 2 jaar geleden voorschotelde. Nee, je vindt hier geen kolossale duikpakken met drilboren of enge kleine meisjes met gigantische injectienaalden, maar toch, het is slechts een kleine stap van het wisselen tussen TMD en vuurwapens naar het wisselen tussen plasmids en schietijzers. Des te meer omdat TMD blijkbaar tot heel wat meer in staat is dan louter spelen met de tijd. Bovendien ademt de game ook een soortgelijke sfeer uit en om het helemaal af te maken zal je als speler de waarheid over Katorga-12 moeten achterhalen door audio diaries te verzamelen. Een kopie van BioShock wordt Singularity hoogstwaarschijnlijk niet, maar we zijn er niet helemaal zeker van of Singularity er in zal slagen een eigen identiteit te creëren en daardoor af te steken tegen wat er in het genre reeds beschikbaar is.
Bovendien is de game grafisch verre van geweldig. Het is zeker niet lelijk, maar ook weer niet helemaal waar we deze dagen aan gewend – of moeten we zeggen verwend? – zijn geraakt. Akkoord, wat wij te zien kregen was weliswaar nog een oude demo van het spel en bijgevolg weinig betrouwbaar. De afgevaardigde van Raven Software verzekerde ons dat het spel er in zijn huidige staat veel beter uitziet, maar in hoeverre dit waar zal blijken te zijn, moeten we nog afwachten. Al bij al zitten we een beetje met een dubbel gevoel over Singularity. Enerzijds belooft het spel een intrigerend verhaal te vertellen en kan de TMD wel eens een heel interessant apparaatje blijken te zijn, als Raven Software er juist mee omspringt. Anderzijds lijkt Singularity niet meteen de origineelste game op de markt en staat de game grafisch nog niet helemaal op punt. Enkel de toekomst kan duidelijkheid brengen, als Raven Software de tijd niet op het laatste moment terugspoelt.