Kingdoms of Amalur: Reckoning kregen we vorig jaar op de E3 voor het eerst te zien en na de presentatie waren we aardig verrast. Nu ruim een half jaar later is de release aanstaande, maar voordat we de volledige game in mochten duiken kregen we eerst nog een preview versie te spelen. Hier hebben we de afgelopen weken mee kunnen spelen en vandaag is het een mooi moment om eens dieper op deze game in te gaan.
Kingdoms of Amalur: Reckoning is het beste te omschrijven als een action-RPG. De game zit propvol diverse aspecten die je terugvindt in RPG’s, maar dit is dan in combinatie met continue actie. Voordat we echter in de actie belandde kregen we de mogelijkheid om een ras te kiezen en vervolgens je uiterlijk te customizen. Nadat je dit gedaan hebt ben je dood. Jawel, je leest het goed. De game begint op het moment dat je dood bent. Je wordt naar de ‘Well of Souls’ gebracht, waarbij zielen de weg terug kunnen vinden naar hun levenloze lichaam.
Dit werkt echter voor geen meter, maar wonderbaarlijk genoeg slaagt de dwergenprofessor erin om dit bij jou wel voor elkaar te krijgen en kort na het starten van de game loop je in je meurende kloffie in de rondte, op zoek naar de uitgang. Al snel kom je de eerste onderdelen die tot een uitrusting behoren tegen en gaandeweg kregen we de nodige aspecten van de game uitgelegd. Een handige opzet, want in het eerste uur ben je al spelenderwijs de game aan het leren. Wat ons betreft een fijne tutorial die het vooral stapsgewijs uitlegt, anders ben je in no-time het overzicht kwijt en dat willen we natuurlijk niet.
Na enige tijd van spelen komen we bij de beste man uit die aan het roer van de ‘Well of Souls’ staat en hij vertelt je dat jij de man bent die Amalur zal moeten redden. Het hoe en waarom is niet echt duidelijk, want al snel staan de boze vijanden voor de deur. Jij ontsnapt echter snel en je komt in een open vrije en vooral erg kleurrijke wereld terecht en hier kregen we de echte kern van de gameplay te zien. De game is namelijk nergens echt bijzonder, maar dat hoeft niet negatief te zijn. Zo komen typische elementen als het spreken met inwoners van de wereld voorbij, alsook vijanden die je een kopje kleiner kunt maken.
Tussen alle ‘gewone’ vijanden door kom je ook sterkere en grotere vijanden tegen, alsook eindbazen. Deze vergen wat meer energie om te verslaan, maar het levert na afloop de nodige ervaringspunten op. Dan moeten we ook de vele objecten die gevonden kunnen worden in de wereld van Amalur niet vergeten. Waar je in de eerste instantie in een shirtje en een broekje tussen de lijken banjert ben je enige tijd later voorzien van stevige armor, een fors zwaard, schild, staf en meer. Wel zo handig, want sommige tegenstanders zijn niet zomaar klein te krijgen.
Gelukkig kun je de vijanden aanvallen met je wapens en jezelf verdedigen met een schild. Uiteraard zijn er ook de nodige magische krachten die je kunt gebruiken en hoewel je aan het begin een bepaald personage diende te kiezen, betekent dat niet dat je vast zit aan één klasse de gehele game. In tegenstelling tot soortgelijke games krijg je gaandeweg in de game de mogelijkheid om van klasse te veranderen als je dat leuker lijkt. Dit maakt de gameplay behoorlijk dynamisch, want het beïnvloed de manier van spelen nogal.
Eerder gaven we al aan dat typische elementen voorbij komen in deze game. Zo zul je veelal bezig zijn met de maindquest, maar waar je ook komt in de wereld van Amalur, er zijn altijd wel figuren die een gunst van je nodig hebben. Deze kun je te allen tijde afwijzen, maar ook accepteren wat als gevolg heeft dat je bepaalde locaties dan wel kunt bezoeken, unieke items krijgt en meer. Het is een beetje het standaard gegeven voor een action-RPG en wat ons betreft is dat tot waar we de game gespeeld hebben prima uitgewerkt. Bovendien kunnen we je vertellen dat de quests behoorlijk gevarieerd zijn en je zelf vrij bent om ze uit te voeren op het moment dat je daar tijd en zin voor hebt.
De gameplay van deze titel is nergens afwijkend van soortgelijke games en dat is misschien wat jammer. Kijk, het werkt allemaal prima en dit is een titel die elke nieuwkomer zo kan oppakken, dat is bij een game als Skyrim wellicht wat anders. Toch is het allemaal nergens echt heel bijzonder, dat hoeft absoluut niet verkeerd te zijn, maar EA blaast behoorlijk hoog van de toren. Mogen ze uiteraard doen, maar na het spelen van de preview versie hadden we wel een beetje het gevoel van: ‘nou…, zo bijzonder is het ook weer niet’. Dat komt niet alleen door de vrij standaard gameplay, los van het feit dat je van klasse kunt wisselen en specifieke onderdelen per klasse, maar ook door het audiovisuele plaatje van de game.
Zo bekroop mij sterk het gevoel dat ik World of Warcraft zat te spelen. Grafisch is Kingdoms of Amalur: Reckoning natuurlijk een stuk mooier, maar de visuele stijl deed me heel erg denken aan de MMO van Blizzard. Daarbij moeten we opmerken dat de game mooier dan WoW is, maar grafisch absoluut geen topper genoemd mag worden. Sterker nog, de game stelt best wel een beetje teleur. Hiervoor krijgen we wel een enorme game voor terug, wat het een beetje compenseert. Kijken we echter naar Skyrim, dan weten we dat het vele malen beter kan.
Ook de audio is nog wat beroerd. Niet zozeer qua voice-acting en de geluiden die je hoort, maar qua timing. Zo zagen we voor ons een halve grot in elkaar storten en het geluid dat we hierbij te horen kregen was alsof je een baksteen van de trap af laat rollen. Niet echt indrukwekkend dus. Regelmatig kwam ook het geluid net een tikje te laat en dat is jammer. Uiteraard gaat het om een preview versie, dus het kan nog alle kanten op met deze game. Toch is het wel een punt wat ons zorgen baart. Genoeg kritiek, Kingdoms of Amalur: Reckoning zal een leuke titel gaan worden, maar of het dé action-RPG van 2012 gaat zijn… we betwijfelen het.