Het eerste dat direct opvalt bij het opstarten van deze game, is dat het qua uiterlijk veel weg heeft van een Sly Cooper game. Zo vreemd is dit niet, want de ontwikkelaar van Tornado Outbreak is de nieuwe studio Loose Cannon en deze is opgericht door oud-werknemers van Sucker Punch (de ontwikkelaar van de Sly Cooper franchise). Ondanks dat deze studio al in 2005 is opgericht, is dit pas het eerste spel dat zij als nieuwe team hebben ontwikkeld. De game oogt tevens ook wat kinderachtig, maar geloof ons, geef het op zijn minst een kans. Eenmaal bezig zal je merken dat het nog best vermakelijk is.

 

Je begint het spel dan ook meteen op een gebruiksvriendelijke manier. Je weet op dat moment nog niets van het verhaal en qua controls is het ook nog niet duidelijk. Heel vreemd is dit niet, want je hebt tijdens de eerste missie alleen maar de linker analoog nodig. Een apart mannetje, genaamd Nimbus, vertelt jou dat je een grote pompoen moet zien te verplaatsen. Maar je bent op dat punt nog maar een kleine tornado (eigenlijk ben je wat anders, maar daar komen we later op terug) en het is aan jou om te groeien zodat je deze opdracht voor elkaar kunt krijgen.

 

 

Hier heb je meteen het belangrijkste aspect van de game. Je begint als een kleine tornado en door objecten te absorberen (lees: te vernietigen) word jij steeds groter en groter. In het begin kan je alleen nog maar kleine objecten absorberen maar hoe groter jij wordt, hoe groter de objecten worden die jij aankunt. Zo merk je dit al tijdens je eerste missie, welke puur ter introductie is. Je zult dus eerst moeten groeien om deze pompoen weg te kunnen knallen richting een verder weg staand kanon (dit gaat automatisch), dan zal je wederom moeten groeien om dit kanon af te laten gaan. Daarna moet je weer groeien om het volgende punt aan te pakken en ga zo maar door.

 

Als je eenmaal deze introductiemissie achter de rug hebt, wordt het verhaal uit de doeken gedaan. Jij bent Zephyr, een jonge Wind Warrior en je bent in opleiding bij Nimbus om de leiding over deze groep over te nemen. De Wind Warriors vliegen van levenloze planeet naar levenloze planeet om daar de atmosfeer in orde te krijgen. Tijdens één van hun vluchten komen zij de antimaterie held Omegaton tegen welke, na verbannen te zijn in zijn dimensie, aan het sterven is in de onze. Dit kunnen de Wind Warriors natuurlijk niet zomaar laten gebeuren en zij besluiten om hem te gaan helpen.

 

 

Hoe je dit gaat doen is door zijn Power Orbs terug te vinden, welke gestolen zijn door Fire Flyers. Dit zijn gemene rakkertjes gemaakt van vuur en zij verstoppen zich door de te spelen levels heen. Wanneer jij er genoeg gevonden hebt, komt de Fire Totem te voorschijn en het is aan jou om deze te vernietigen om zo weer één van de Power Orbs terug te krijgen. Klinkt gemakkelijk en op zich is dit het ook. Echter, er komt wel meer bij kijken. Zo kunnen de Wind Warriors (en jij dus ook) niet tegen de UV-straling van de zon. Tijdens het spelen van het spel, dien jij dus altijd in de schaduw te blijven, want anders loopt het niet zo goed met je af.

 

Zoals je weet, zijn er niet altijd wolken, maar gelukkig is hier een oplossing voor en dat is de L.O.A.D. STARR. Dit apparaat wijst je niet alleen naar Power Orbs locaties, maar het zorgt ook nog eens voor die broodnodige schaduw. Echter, de energie van dit apparaat is niet ongelimiteerd en daarom dien jij wel voor energie te zorgen. Deze komt in de vorm van de eerder genoemde Fire Flyers. Zo kan het voorkomen dat je een level speelt met een timer. Wanneer deze timer afloopt is de schaduw weg en is het dus game over. Om dit te voorkomen, dien je zoveel mogelijk Fire Flyers te vinden en te absorberen.

 

 

Je kunt hier ook combo’s mee scoren om meer tijd te vergaren. In plaats van deze Fire Flyers simpelweg te absorberen, kan je ze ook vastgrijpen met de R1 knop. Je zult dan vertragen naarmate je deze langer vast houdt, maar vang je er nog één, dan zal je weer een stukje versnellen. Des te meer je tegelijk vastgrijpt en dus uiteindelijk absorbeert door de R1 knop weer los te laten, des te meer tijd zal er in één keer bij komen. Het is wat ons betreft best een goed gevonden aspect om wat meer afwisseling te creëren. Echter, het vernietigen en absorberen van je omgeving om steeds groter te worden en steeds grotere objecten aan te kunnen pakken is wat ons betreft het leukste aan de gehele game.

 

Dat wat wij het leukste vinden, doet ons tevens erg denken aan de game Katamari. Dat is voor Loose Cannon zeker een compliment en ik doe er persoonlijk (ik spreek nu even niet voor de redactie) nog een schepje bovenop en dat is, dat ik deze game zelfs leuker vind. Het blijft gewoon vermakelijk om je omgeving te vernietigen en dan steeds groter te worden om nog meer te kunnen vernietigen. Het wat kiddy uiterlijk zit ons niet dwars, dat het grafisch benedenmaats is kunnen we ook wel hebben, want de gameplay is gewoon ouderwets vermakelijk.

 

Voordat we deze conclusie afronden, is het ook wel belangrijk om te weten dat de game ook een offline coöp bevat. Er kan altijd een tweede speler bij inspringen om samen chaos te veroorzaken. Nu dan de echte conclusie. Ondanks dat deze game grafisch geen hoge punten scoort, zit het qua gameplay wel goed. Verwacht niet meteen een ultra lelijke game, maar de kiddy (lees: cartoony) graphics komen ons erg bekend voor uit het PlayStation 2 tijdperk. Desalniettemin is het een prima eerste game van Loose Cannon, maar het zal helaas de grote menigte niet bereiken met de overvloed aan toppers die momenteel verkrijgbaar zijn. Wij hebben ons in ieder geval prima met deze verrassende game vermaakt en heb jij zin in een simpele, leuke en Katamari-achtige game? Dan is Tornado Outbreak zeker wat voor jou.