Zipper Interactive kondigde MAG aan op de E3 en alle fans van de SOCOM franchise, en dat zijn er veel, werden bijkans gek. De gameplay van SOCOM en dat dan met 256 man was al snel het beeld. Nu was het in de kern wat anders, maar kortweg komt het daar wel op neer. Het enige grote verschil was het camerastandpunt. MAG was naast een nieuw IP voor Zipper Interactive ook een gloednieuw iets voor de huidige generatie consoles en dat komt simpelweg door het feit dat de game iets doet wat nog nooit iemand anders had gedaan. Dat is met zoveel man tegelijkertijd online spelen en dat is op zichzelf al een kunst, als het gaat om shooters.


Nu is de vergelijking met SOCOM ietwat oppervlakker. Ja, je moet in beide games schieten en ja, je speelt ze beiden online, maar daar houdt het ongeveer bij op. Zipper Interactive wist als enige een degelijk online platform en community te creëren op de PlayStation 2 en nu op de PlayStation 3 creëren ze niet een degelijk online platform, maar tillen ze dit bestaande naar een hoger niveau. Al met al, het concept van MAG met 256 man klinkt prachtig in de oren en het is dan ook niet verwonderlijk dat iedereen lyrisch was over dit idee. Of het zou gaan werken, dat was een tweede. Nu hebben we de game een week lang flink aan de tand gevoeld en het is een mooi moment om eens te kijken of Zipper inderdaad dingen voor elkaar heeft gekregen, welke zo mooi leken.

Voordat we inhoudelijk dieper op deze game ingaan eerst nog even kort het verhaal. De opzet van deze game is zo dat er een drietal PMC’s zijn. Een PMC is simpelweg Private Military Companies en dit zijn, zoals de naam al suggereert, privé legers. Er zijn in de nabije toekomst een drietal privé legers die onafhankelijk van elkaar voor verschillende overheden opereren. Maar er is een moment waarop deze privé legers het met elkaar op de stok krijgen en dan breekt de hel los. Iedereen gaat lekker elkaar bevechten. Bij aanvang van de game krijg je dan ook de keuze om voor één van de drie partijen te kiezen en hiermee ga je dan lekker aan de slag. In totaal zijn er drie legers: Valor uit Amerika, SVER uit Azië en Raven uit Europa.


Iedere club heeft zijn eigen verhaal en daarnaast enigszins eigen wapens. Zodra je eenmaal gekozen hebt kun je ook niet echt praktisch meer van factie switchen en direct merkten we al verschil. Als je eenmaal alle instellingen in orde gemaakt hebt kun je aan de slag in een trainingsmissie en deze verschillen al van elkaar. Niet zozeer qua objective, maar vooral qua omgeving. Iedere factie bevindt zich namelijk op een ander werelddeel. Daarnaast bevat iedere factie ook nog een eigen map waarop men gewoon lekker er op los knalt in team deathmatch. Hier merkten we overigens ook al een direct verschil ten opzichte van andere games. Waar je in andere game nog enigszins elkaar voor de voeten loopt heb je in MAG hier veel minder last van.

We speelden hier weliswaar met een mannetje of 32 per kant, maar toch was het allemaal vrij open. De maps zijn namelijk bijzonder groot en overal kun je wel je eigen route bepalen, maar het belangrijkste blijft nog altijd het samenwerken met je team en ook dit werkt prima gezien de grootte van de map. Iedereen kan zijn eigen plekje zoeken om de vijand in een hinderlaag te laten lopen of om gezamenlijk langzaam maar effectief op te trekken. Desondanks merkten we wel dat iedereen maar een beetje rond knalt en vooral bezig is om experience punten te verzamelen, welke dan weer cruciaal zijn om te levelen in de game.


Hoe meer punten je weet te behalen hoe sneller je stijgt in level en deze game kent natuurlijk een aantal verschillende modi, maar deze zijn niet allemaal te spelen bij de eerste keer opstarten van de game. Zo zul je een bepaald level moeten zijn om een bepaalde modus te kunnen spelen en naarmate je een hoger level hebt kun je een andere modus spelen. Tevens is dit ook keer op keer drukker bevolkt, aangezien het aantal spelers ook per modi stijgt. Zo begonnen we met 64 en dat werd al snel 128 en het laatste was 256 wat natuurlijk een gigantisch aantal is voor een multiplayer. Uiteraard wil je zo snel mogelijk met andere 255 spelers gaan knallen, maar MAG dwingt je rustig aan te beginnen.

Dit is wellicht een verstandige keuze geweest. Naarmate je langer speelt begin je te begrijpen dat als iedereen als one-man-army een beetje op de vijand afrent volledig kansloos is. Teamwork is cruciaal, zeker als je bepaalde opdrachten moet doen, maar ook voor dekkingsvuur als je een doelstelling benaderd. Helaas snapt nog niet iedereen deze logica, maar vroeg of laat zal men wel met deze tactiek gaan spelen. Immers, als je alleen een beetje rondrent word je zo snel afgeschoten dat je daar de lol als snel niet meer van inziet. Als we dan weer terug komen op het team-based spelen kun je jezelf afvragen of het niet te hectisch wordt. Gelukkig heeft men ook hieraan gedacht, want er zijn verschillende squads en pelotons.


Je wordt ingedeeld in een squad en deze squads beperken zich tot bijvoorbeeld 8 mensen. In totaal zijn er 32 mensen die tot een peloton behoren en zo’n peloton bevat dan logischerwijs een viertal squads. Als je dan met 128 man speelt zijn er in totaal 4 pelotons en dat betekent 16 squads. Iedere squad kan een eigen opdracht krijgen, aangezien je squad of pelotonleider kan worden als je wat hoger in level bent. Als iedereen binnen een squad of peloton zich aan dit principe houdt en er een degelijk teamwork is dan kan dit een serieus diepgaand spel worden. Om enigszins te voorkomen dat iedereen gewoon zijn eigen gang gaat kun je meer experience punten verzamelen op het moment dat je binnen het gebied van je squad bezig bent.

Doordat de squads eigen opdrachten krijgen en de maps zo enorm groot zijn zul je niet altijd merken dat je met 256 man bezig bent. Dit is op zich ook wel weer logisch, want in een echte oorlog komt het sporadisch voor dat men met 128 tegen 128 man aan het knallen is. Het zijn veelal kleinere squads die elkaar het leven zuur maken, waarbij een andere squad dan wel weer een subtiele omweg kan nemen om de tegenpartij te flanken. Via deze weg heeft Zipper Interactive in feite een sterke formule in handen, maar in praktijk wil het wel zo zijn dat het niet helemaal gaat zoals men voor ogen had. Dat neemt verder niet weg dat het idee dat op papier stond tot op een zekere hoogte erg sterk in de game is verwerkt, zeker als men een beetje snapt hoe deze game werkt.


Desondanks zul je momenten aantreffen, waarbij een zeer groot aantal spelers bij elkaar komt. Dan is het gewoonweg knallen voor het leven en dat is zeker leuk, maar dit is enkel zo nu en dan het geval en de game blijft in grote lijnen zoals eerder beschreven. Het belangrijkste kenmerk van deze game is vooral dat je het met 256 man kunt spelen, maar echt zoveel mensen op één centraal punt zul je echter nooit aantreffen. Dit is op zich niet erg, maar het is dus ietwat minder spectaculair als dat eerdere uitspraken ons deden vermoeden. Natuurlijk is het een sterk punt, maar de game biedt wel iets meer dan met zijn allen knallen totdat je erbij neervalt. Hier spelen dan ook de maps een degelijke rol in mee.

De maps zijn namelijk aan de enorme kant en aangezien er verschillende spawnpunten zijn zul je dus op verschillende plekken de map betreden en dit levert een gameplay situatie op dat de vijanden overal kunnen zitten en dat je vooral op je squad moet vertrouwen enzovoort. Wel moet opgemerkt worden dat het aantal maps niet echt bijzonder hoog is en dat je ook regelmatig een pokke end aan het lopen bent om weer bij het gevecht uit te komen. Dit kan enigszins storend zijn, mede doordat je moet wachten totdat je weer spawnt. In het slechtste geval is dit tien seconden of meer en dat haalt voor de speler individueel het tempo ietwat uit de game.


Als je enigszins wat hebt doorgespeeld stijg je niet alleen in level en kun je andere modi spelen. Ook verdien je trainingspunten. Je kunt zelf je eigen wapenset samenstellen, zoals we dat kennen uit Modern Warfare 2. Maar additionele dingen zoals een grenadelauncher onder je mitrailleur of een speciaal vizier voor op je snipergeweer zul je moeten kopen. Dit doe je dan weer met de trainingspunten die je verzameld. Daarnaast kun je als extra tool ook nog een bepaalde richting op gaan als zodat. Zo kun je ten strijden trekken als mechanic, waardoor je apparaten en voertuigen kunt repareren of je schiet je teammaten te hulp als medic enzovoort. In het eerste opzicht lijkt MAG dan ook een gewone shooter dat je met veel man speelt, maar als je wat dieper graaft, dan merk je dat de game op de achtergrond nog flink diep is.

Als we dan even in het kort terug kijken naar wat we allemaal omschreven hebben komt het er simpelweg op neer dat je levelt door experience punten, wat je een hoger level bezorgd en hierdoor kun je langzamerhand deelnemen aan grootschaligere gevechten met eigen doelstellingen. Daarnaast kun jij jezelf ook opwerken tot een squad, peloton of zelfs een compagnie leider, waardoor je een bevelende rol hebt, wat weer van belang is om de missie tot een succes te leiden. Qua gameplay kunnen we dan ook vrij kort zijn, deze steekt erg degelijk in elkaar en als je er aan begint kan het wat overweldigend zijn. Speel je wat langer door, dan zul je zelf je eigen strategie en manier van spelen ontwikkelen waardoor deze game echt heel erg tof wordt.


Toch zijn er nog wel punten van kritiek. Het eerste wat je direct zal opvallen is dat deze exclusieve game visueel een heel stuk minder is als recente toppers zoals Uncharted 2: Among Thieves en Ratchet & Clank: A Crack in Time. Dit is natuurlijk niet helemaal zonder reden. Voor bepaalde unieke mogelijkheden zullen andere elementen wat in moeten leveren en dat is in dit opzicht het visuele aspect. Hetzelfde kan bijvoorbeeld over een wat oudere game gezegd worden, namelijk Red Faction: Guerrilla. Deze was visueel ook niet echt sterk, maar de tegenhanger was dat je werkelijk alles kon slopen. Om zo maar even wat te noemen. Het zal wellicht even wennen zijn na al het grafische geweld van onlangs, maar al snel heb je hier geen last meer van.

Verder vinden we het jammer dat je niet echt meer kan kiezen tussen zijde als je eenmaal een leger hebt gekozen en ook het aantal maps is wat aan de lage kant. Hiertegenover staat wel dat de game zo goed als lag vrij gezien mag worden en dat is echt een ongekende prestatie. Uiteraard zul je wel eens wat lag ondervinden, maar het is bijzonder dat dit zo sporadisch is. Wat dan wel weer irritant is, voordat we het vergeten, is dat je soms enige tijd moet wachten alvorens je aan de slag kunt. Dit komt doordat de game pas start zodra de server zo goed als vol zit en dat kost nu eenmaal wat tijd. Maar verder mag Zipper trots zijn op wat ze met MAG qua verbinding voor elkaar krijgen, want ze zetten hier enigszins een nieuwe standaard mee. Het is nu mogelijk en het is kijken wie dit gaat overtreffen.


MAG is voor ons een titel dat onlangs nogal wat kritiek kreeg, ook van ons, maar met het uiteindelijke product laat Zipper Interactive zien wat ze echt kunnen. MAG is zo goed als lag vrij, de gameplay is redelijk diepgaand en vooral erg vermakelijk, zeker als je het door hebt. Visueel is het dan wat minder en het wachten op een match, alsook het ontbreken van een rematch en het vele lopen ook. De gameplay, de verbinding met de servers en de audio maken dit alles dan gelukkig weer goed en hiermee sluiten we deze recensie dan ook af. MAG is een prima game en als je van online shooters houdt, dan mag je deze niet missen.

Punten	Punten	Score:		Totaalscore:
- Veel spelers. - Gameplay. - Audio. - Tof concept. - Vrijwel nooit lag.	- Visueel wat minder. - Regelmatig lang lopen tot aan gevecht. - Geen rematch optie. - Beperkt aantal maps.	Graphics: Sound: Gameplay:	15/20 18/20 50/60	83/100